Türk rekabet hukukunda standardizasyon anlaşmaları ya da diğer bir ifadeyle standart belirleme anlaşmaları; piyasada standartları belirleyen resmi bir kamu otoritesinin bulunmadığı durumlarda, bu standartların bizzat ilgili endüstri veya teşebbüsler tarafından belirlenmesini ifade eden bir iş birliği modelidir. 

Bu anlaşmalar, Rekabet Kurulu'nun Yatay İşbirliği Anlaşmaları Hakkında Kılavuzu çerçevesinde değerlendirilir. Bu anlaşmalar kural olarak rekabeti sınırlayıcı nitelikte olabilir ancak sağladıkları ekonomik faydalar nedeniyle genellikle Madde 5 kapsamında muafiyet alabilirler

Standardizasyon, ürünlerin veya hizmetlerin belirli bir teknik seviyeye, kaliteye veya güvenliğe ulaşmasını sağlamak için ortak kurallar (standartlar) belirlenmesidir. Örneğin, tüm elektronik cihazların aynı şarj girişini kullanması veya belirli bir güvenlik testinden geçmesi gibi. 

Standart belirleme anlaşmaları, çoğu aynı ilgili pazarda rakip konumda bulunan çok sayıda teşebbüsün, ilgili pazarın gelişimi için hayati öneme sahip teknik veya kalite standartları üzerinde resmi ya da fiilî olarak mutabakata varmalarıdır.  Bu tür işbirlikleri, piyasanın teknolojik gelişimi ve verimliliği açısından zorunluluk arz edebilmektedir. 

Sektör oyuncularının standart oluşturma amacıyla bir araya gelmesi, gizli veya zımni bir anlaşma riskini beraberinde getirmektedir. Kurulmuş olan bir standart, doğası gereği doğal bir tekelin tüm özelliklerini taşıyabilmekte ve ilgili piyasayı fiyat rekabetine tamamen kapalı hale getirebilmektedir. Ayrıca, bir pazarda standart üzerinden elde edilen pazar gücünün diğer pazarlara kaldıraç etkisi yoluyla aktarılması riski de mevcuttur.

Bir standardizasyon sürecinin rekabet karşıtı olarak değerlendirilmemesi için belirli usul ve esaslara riayet edilmesi şarttır. Bu süreçte azami açıklık, karar almada uzlaşı, tarafsızlık ve objektiflik kriterleri temel alınmalıdır. Standart belirleme sürecinin tüm ilgili taraflara açık olması ve standardın gelişim ile belgelendirme aşamalarının şeffaf yürütülmesi gerekmektedir.

Ülkemizde standartlara uygunluğu gösteren en tipik örnek TSE markasıdır. Bu tür garanti markaları, marka sahibinin kontrolü altında birçok teşebbüs tarafından kullanılan ve ürünlerin ortak özelliklerini veya kalitesini garanti eden işaretlerdir. Sertifikasyon ve standart belirleme faaliyetlerinde teknik şartnamelerin kamu düzenine veya genel ahlâka aykırı olmaması ve rekabeti gereğinden fazla sınırlamaması gözetilmektedir. 

Özetle; şeffaf, herkesin katılımına açık ve alternatif teknoloji geliştirmeyi engellemeyen standardizasyon anlaşmaları rekabet hukukuyla uyumlu kabul edilirken; kapalı kapılar ardında rakipleri dışlamak için yapılan anlaşmalar yasaklanmaktadır.