Hâkim durum, (RKHK m. 3) uyarınca "belirli bir piyasadaki bir veya birden fazla teşebbüsün, rakipleri ve müşterilerinden bağımsız hareket ederek fiyat, arz, üretim ve dağıtım miktarı gibi ekonomik parametreleri belirleyebilme gücü" olarak tanımlanmaktadır. Bu tanım, teşebbüsün pazarın işleyişini kendi stratejilerine göre yönlendirebilme kapasitesine odaklanmaktadır.

Türk Rekabet Hukuku’nda "Hâkim Durum", bir teşebbüsün pazar içerisindeki gücünü ve rakiplerine karşı sahip olduğu belirleyici konumu ifade eden temel bir kavramdır. Hâkim durumun kendisi yasak değildir; ancak bu durumun kötüye kullanılması RKHK Madde 6 ile yasaklanmıştır. Diğer bir anlamda, hâkim durumda bulunmak tek başına hukuka aykırı bir durum değildir; Kanun’un 6. maddesi uyarınca yasaklanan eylem, bu hâkimiyetin ("kötüye kullanılmasıdır").

Hâkim Durumun Temel Unsurları: 

a) Ekonomik Güç; Teşebbüsün, pazar koşulları dışında keyfi hareket etmesini sağlayacak yeterlilikte bir güce sahip olması, 

b) Bağımsızlık; İşletmenin, stratejik kararlarını alırken rakiplerin, tedarikçilerin veya tüketicilerin olası tepkilerini dikkate almak zorunda kalmadan hareket edebilme kapasitesi,

c) Devamlılık; Pazardaki bu gücün geçici bir durumdan ziyade, piyasa yapısında süreklilik arz eden ve kökleşmiş bir nitelik taşımasıdır.

Hâkim Durumun Saptanmasında Kullanılan Kıstaslar: 

a) Pazar Payı; Hâkim durumun belirlenmesinde en temel gösterge kabul edilir. Avrupa Birliği uygulamasında genellikle ("%50 ve üzerindeki") pazar payları hâkim durum için güçlü bir karine teşkil ederken, Türk uygulamasında Kurul, pazar payının yanında rakiplerin paylarını da analiz etmektedir. 

b) Pazara Giriş Engelleri; Yüksek batık maliyetler, yasal engeller, teknolojik üstünlük, marka imajı ve dikey bütünleşik yapı gibi faktörler, mevcut hâkimiyetin korunmasını sağlayan önemli unsurlardır. 

c) Potansiyel Rekabet: Mevcut rakiplerin yanı sıra, piyasaya kısa sürede girerek rekabetçi baskı oluşturabilecek teşebbüslerin varlığı, hâkimiyetin oluşmasını engelleyebilir. 

d) Alıcı Gücü: Teşebbüsün karşısında çok güçlü ve alternatifleri olan alıcıların bulunması, teşebbüsün bağımsız hareket etme kabiliyetini sınırlayabilir.

Hâkimiyet Türleri:

a) Tek Başına Hâkimiyet: Tek bir teşebbüsün ilgili pazarda bağımsız hareket edebilecek güce sahip olmasıdır.

b) Birlikte Hâkimiyet (Collective Dominance): Birden fazla teşebbüsün, aralarında yapısal bir bağ olmasa dahi, pazarın özellikleri (örneğin oligopolistik yapı) nedeniyle ortak hareket ederek hâkimiyet kurması durumudur.

Hâkim durumdaki teşebbüsler, pazardaki rekabetçi yapının korunması noktasında ("özel bir sorumluluk") altındadır ve eylemlerinin piyasa üzerindeki etkilerini kontrol altında tutmakla yükümlüdürler.

Birden fazla teşebbüsün, aralarında rekabeti kısıtlayıcı bir bağ olmasa dahi piyasa yapısı gereği birlikte hareket ederek hâkimiyet kurması durumu "birlikte hâkimiyet" (collective dominance) olarak adlandırılır.